The Voice Senior
W liceum wraz z kolegami skrzyknął zespół Aramis – Antyradziecką Armię Muzyki i Słowa. W 1986 roku przyszła do niego propozycja dołączenia do zespołu Kryterium, z którego właśnie odszedł Piotr Banach, późniejszy założyciel Hey. Zagrali na Reggae nad Wartą i w Jarocinie. Po Jarocinie dostali się do Konkursu Debiutów Opola ’88. Konkurs Debiutów reżyserował wówczas sam Grzegorz Ciechowski. Mimo tego, że zespół był o krok od sukcesu, niestety wkrótce się rozpadł. Jego członkowie porozjeżdżali się po kraju i świecie, a Rysiek zajął się… sportem.
W 1995 roku zaczął grać w darta i już po 3 latach pojechał na Mistrzostwa Świata! Reprezentował kraj trzykrotnie. Co ciekawe, dzięki lotkom poznał… Roberta Janowskiego, z którym dzieli tę pasję. Później z kolei zafascynował się żeglarstwem i od 2010 roku pływa po morzach i oceanach – ma nawet papiery na sternika. Zawodowo zajmował się ubezpieczeniami. Piął się po szczeblach kariery aż w końcu został wiceprezesem Polskiego Biura Brokerskiego w Warszawie. A po godzinach – śpiewa w zespole GTI – Grupie Trzymającej Instrumenty oraz – od czasu do czasu prowadzi dyskoteki Retro Night Party, podczas których gra muzykę z winyli (ma w swojej kolekcji ponad 1000 płyt!).
Odkąd pamięta drzemał w niej także „belferski” duch. Skończywszy filologię polską (a po drodze – ze względu na miłość do książek – także bibliotekoznawstwo) zaczęła nauczać. Najpierw w podstawówce, a później gimnazjum. Ale jej praca w szkole nigdy nie kończyła się wraz z lekcjami – prowadziła szkolny teatr, wspierała dzieci uzdolnione artystycznie sama tęskniąc za tworzeniem.
Prywatnie – w wieku 23 lat wyszła za mąż, bo – jak mówi – tak wypadało. Małżeństwo nie przetrwało, ale ma dzięki niemu dwójkę dzieci. Gdy skończyła 50 lat – przyszedł kryzys. Najpierw finansowy, a w konsekwencji – psychiczny. Jedynym wyjściem było według niej odcięcie się od dotychczasowego życia. Nie znając angielskiego, zdecydowała się na wyjazd do UK. Zmywanie, sprzątanie, pakowanie, asystowanie – żadna praca nie była jej straszna. Tęskniła za nauczaniem, ale czuła, że przez jakiś czas ma pożyć „innym życiem”. Na obczyźnie brakowało jej jednak sztuki. W każdej wolnej chwili pisała. Nie spodziewała się, że po powrocie do kraju jej powieści ujrzą światło dziennie. Dziś jest dumną autorką 4 książek.
Aktualnie mieszka w Iławie, gdzie – jak przez większość życia – udziela się społecznie. Od kilku miesięcy prowadzi chór seniorów. I trudno jej uwierzyć, że sama jest jednym z nich – czuje się wciąż bardzo młoda duchem.
Jej największą pasją jest bieganie, które pochłonęło ją bez reszty po pięćdziesiątych urodzinach. Zdobyła dziesiątki medali i pucharów, założyła bloga o bieganiu, a nawet napisała książkę zachęcającą do aktywności po pięćdziesiątce! Otrzymała zaszczytny tytuł kobiecego sportowca roku w Wielkopolsce. W sportowej pasji nie zatrzymała jej nawet choroba nowotworowa. Niemal rok od diagnozy przebiegła półmaraton. Aktywnie włączyła się w promowanie profilaktyki zdrowotnej. Docenia każdą chwilę, sama mówi o sobie: „żyję pełną piersią, choć tylko jedną”.
Jej życie zdominował sport, ale w sercu zawsze grała muzyka. Od podstawówki śpiewała i grała na gitarze; jest finalistką Konkursu Piosenki Radzieckiej. Po studiach, jako początkująca nauczycielka wf-u, dołączyła do grających na weselach kolegów. Spełniała się jako wokalistka, ale po dziewięciu latach zrezygnowała ze względu na rodzinne obowiązki.
Lubi stawiać przed sobą cele do zrealizowania. Program „The Voice Senior” to jeden z nich. Mimo wielu lat przerwy w śpiewaniu wraca do muzycznych marzeń sprzed lat.
W latach 70-tych był wokalistą jazzowo-rockowego zespołu EXCES. Śpiewał w chórze uczelnianym, grał w orkiestrze, na studenckich imprezach występował m.in. z Józefem Eliaszem.
Po założeniu rodziny mikrofon zamienił na mundur. Przez 30 lat pełnił funkcję komendanta Straży Miejskiej, ale nie zrezygnował z muzyki. Śpiewa w Chórze Cantate Domino w Nowej Rudzie, w Gminnym Chórze Musica Cordium w Ząbkowicach Śląskich. Regularnie uczestniczy w koncercie Sygnał Miłosierdzia. Występuje na balach, festynach, koncertach.
W wolnych chwilach tworzy kolaże dla przyjaciół i znajomych artystów. Nagrywa dla nich muzyczne pamiątki na różne okazje, dlatego zaczęli go namawiać do udziału w programie. Nie lubi konkursów, ale dał się namówić, chcąc sprawdzić swoje możliwości.
Świeżo upieczony Technik Melioracji Wodnych za pierwszą wypłatę w pierwszej pracy kupił wymarzoną perkusję. Zaczął grać i śpiewać na różnych imprezach okolicznościowych, najchętniej bluesa i rock’n’rolla. Miał różne zespoły, w tym zespół Meloman i taki pseudonim towarzyszy mu do dziś. Mówi o sobie, że jest „mężczyzną pracującym”, był m.in. technikiem, mierniczym, listonoszem, taksówkarzem, pracował w kraju i poza jego granicami. Zawsze i wszędzie towarzyszyła mu muzyka. Tak jest do dziś. Spotyka się z przyjaciółmi na warsztatach muzycznych, śpiewa i gra na gitarze. Uwielbia włoskie piosenki, od niedawna uczy się języka włoskiego. Kocha taniec towarzyski, rock'n'rolla i tańce latynoamerykańskie.
Jest bardzo szczęśliwy, że może stanąć na scenie „The Voice Senior” i pokazać, co mu w duszy gra.
W Polsce od zawsze był „śpiewającym Wojtusiem” na lokalnych uroczystościach. W USA wrócił do muzyki na swoich zasadach, integrując przy tym środowisko polonijne. Występował w kabarecie „Na Greenpoincie nie jest źle”, grał w „Nowojorskim Teatrze Polonii”, brał udział w wielu artystycznych wydarzeniach organizowanych przez organizacje polonijne.
Muzyka zawsze była obok kariery zawodowej, teraz na emeryturze ma na nią czas. „The Voice Senior” to sprawdzenie swoich możliwości i muzyczno-sentymentalny powrót do Polski.